Delirious New York



Prachtig hoe een eenvoudige truc - spiegelen - de ervaring oproept van een stad die zichzelf openklapt (haha). De hoekigheid en de oneindigheid van de talloze glas en staal-mozaïeken die in elkaar verdwijnen. Hoe alle mogelijk perspectieven bij elkaar opgeteld de echte waarneming vormen.. (Ik begin al te denken als Merleau-Ponty.) Ik moest ook denken aan Metropolis. Beangstigend wel, maar vooral heel vertrouwd. En een prettig thuisgevoel.